Ter overweging
Water
De moede hinde of het hijgend hert uit psalm 42 snakten naar water. Dat deden wij mensen en de gehele natuur de afgelopen hitteperiode, eind juni. Het thema ‘water’ na ‘vuur’ leek me daarom zeer natuurlijk.
Het kunnen elkaars tegenstanders zijn: “Ze zijn water en vuur”, zeggen we als er irritante verschillen zijn. Maar tegenpolen versterken elkaar bij samenwerking!
Eigen beelden komen op in ieders hoofd als je bij water voorzetsels plaatst. Op het water, in het water, aan het water, langs het water, door het water.
Door het water gaan mensen uit Bijbelse verhalen, soms als ritueel. Door de Rode Zee. Door de Jordaan. Door de dreigende diepte en dood naar het leven.
Op, in en aan het water is verkoeling te vinden.
Langs het water is voor mij persoonlijk verbonden met vakantietijd. Henk en ik waren fietsers, fervente fietsers! Fietsvakanties zijn er altijd geweest. Dol op klimmen met de fiets? Nou, nee niet echt. Dus altijd routes zoeken langs het water. Langs de Elbe en de Oder. Langs de kusten van de Oostzee en de kusten van Donegal in Ierland. Langs de Donau en de ‘10-Seen-Rundfahrt’ in Oostenrijk.
Ik ben ook dol op zwemmen, haalde vroeg diploma’s, desalniettemin werd ik altijd gewaarschuwd voor het water en speciaal voor de zee. Onverwachte stromingen en muien: levensgevaarlijk.
In de boekenkast staan zeer veel boeken die water als thema hebben. Water uit de elementenserie van John Boyne, viel niet mee om te lezen. Het gaat over het verwoestende water, het gevaarlijke water waar je in kunt verdrinken: “Het slokt iedereen op die het uitdaagt.”
Schrijfster Tonke Dragt bracht zelfs verhalen samen in een boek ‘Water is gevaarlijk’, met spookverhalen, verzen, feiten, fantasieën en overleveringen.
Het gevaarlijke water kennen we natuurlijk van Jona en het allergruwelijkst de grote vloed waarvan wordt verteld in Genesis. Noach en de ark met overlevenden is een prachtig beeld van redding en hoop op een kleurrijke toekomst.
Het dikste boek dat ik over dit thema las: ’Er stromen rivieren in de lucht’ van Elif Shafah.
Twee rivieren spelen een hoofdrol: de Tigris en de Theems en de personen die aan die rivieren wonen. De laatste zin luidt: ”Deze roman is mijn liefdeslied voor rivieren die nog leven en ook de rivieren die er al lang niet meer zijn. Water bewaart alle herinneringen, het zijn de mensen die vergeten.”
Hubert van Herreweghen laat landman en water mooi, humoristisch samenkomen:
Boer aan zee
Hij laat zich uit het lood niet slaan,
de landman, hard, voetvast en bang,
hij roept het zeemonster niet aan,
niet als hij rechtstaat, de oceaan,
niet als ze sluimert, de oude slang,
giftig geschubd onder de maan.
Zijn hart verijst voor dat gezang,
hij keert zich om, gaat hoog zijn gang
naar zijn verankerd lot, ‘t vast vlot
in zeeën groen en golvend graan.
Lydie
Het kunnen elkaars tegenstanders zijn: “Ze zijn water en vuur”, zeggen we als er irritante verschillen zijn. Maar tegenpolen versterken elkaar bij samenwerking!
Eigen beelden komen op in ieders hoofd als je bij water voorzetsels plaatst. Op het water, in het water, aan het water, langs het water, door het water.
Door het water gaan mensen uit Bijbelse verhalen, soms als ritueel. Door de Rode Zee. Door de Jordaan. Door de dreigende diepte en dood naar het leven.
Op, in en aan het water is verkoeling te vinden.
Langs het water is voor mij persoonlijk verbonden met vakantietijd. Henk en ik waren fietsers, fervente fietsers! Fietsvakanties zijn er altijd geweest. Dol op klimmen met de fiets? Nou, nee niet echt. Dus altijd routes zoeken langs het water. Langs de Elbe en de Oder. Langs de kusten van de Oostzee en de kusten van Donegal in Ierland. Langs de Donau en de ‘10-Seen-Rundfahrt’ in Oostenrijk.
Ik ben ook dol op zwemmen, haalde vroeg diploma’s, desalniettemin werd ik altijd gewaarschuwd voor het water en speciaal voor de zee. Onverwachte stromingen en muien: levensgevaarlijk.
In de boekenkast staan zeer veel boeken die water als thema hebben. Water uit de elementenserie van John Boyne, viel niet mee om te lezen. Het gaat over het verwoestende water, het gevaarlijke water waar je in kunt verdrinken: “Het slokt iedereen op die het uitdaagt.”
Schrijfster Tonke Dragt bracht zelfs verhalen samen in een boek ‘Water is gevaarlijk’, met spookverhalen, verzen, feiten, fantasieën en overleveringen.
Het gevaarlijke water kennen we natuurlijk van Jona en het allergruwelijkst de grote vloed waarvan wordt verteld in Genesis. Noach en de ark met overlevenden is een prachtig beeld van redding en hoop op een kleurrijke toekomst.
Het dikste boek dat ik over dit thema las: ’Er stromen rivieren in de lucht’ van Elif Shafah.
Twee rivieren spelen een hoofdrol: de Tigris en de Theems en de personen die aan die rivieren wonen. De laatste zin luidt: ”Deze roman is mijn liefdeslied voor rivieren die nog leven en ook de rivieren die er al lang niet meer zijn. Water bewaart alle herinneringen, het zijn de mensen die vergeten.”
Hubert van Herreweghen laat landman en water mooi, humoristisch samenkomen:
Boer aan zee
Hij laat zich uit het lood niet slaan,
de landman, hard, voetvast en bang,
hij roept het zeemonster niet aan,
niet als hij rechtstaat, de oceaan,
niet als ze sluimert, de oude slang,
giftig geschubd onder de maan.
Zijn hart verijst voor dat gezang,
hij keert zich om, gaat hoog zijn gang
naar zijn verankerd lot, ‘t vast vlot
in zeeën groen en golvend graan.
Lydie
Op deze plek staat gewoonlijk een inleiding die geschreven is door onze predikant. Vanwege het feit dat onze gemeente al enkele jaren ‘vacant’ is, heeft onze consulent, ds. Jan Esveldt, deze taak op zich genomen.
Vanwege zijn afwezigheid in verband met ziekte, staat op deze plaats nu de column van ons gemeentelid Lydie Eisma-Sybrandy.
Vanwege zijn afwezigheid in verband met ziekte, staat op deze plaats nu de column van ons gemeentelid Lydie Eisma-Sybrandy.
terug