PKN
Ichthuskerk Voorthuizen
 
Ter overweging Ter overweging
Hoop houden
Gaan we weer van start na de zomer? Terwijl ik dit schrijf is gisteravond een coronapersconferentie geweest. Beetje spannend, want worden de regels aangescherpt? En dan komen er vragen, volg je de regels of ga je af op je eigen gevoel? Wat als in je eigen omgeving mensen verschillend omgaan met de regels? Gaan we na de zomer weer op de kleinkinderen passen? Brengen we onze kinderen weer bij opa en oma? Jij en je partner denken er anders over, of wanneer de éne zoon zonder afstand te houden bij je thuis komt en niks van de regels wil weten en je andere zoon heel nauwkeurig de regels volgt, terwijl je het zelf eigenlijk niet weet… Volg je de regels van de overheid of word je gegrepen door experts of ‘experts’ die een veel logischer verhaal hebben dan de overheidsinstanties…
Is de samenleving al niet verdeeld in voor of tegen het één, dan worden we wel uitgespeeld om een ander thema. Ik vind het lastig om te zien dat we vooral bezig zijn ons gelijk te bewijzen of te twijfelen wat een ander, in dit geval de door ons gekozen overheid, misschien wel verkeerd wil doen. Alsof er een complot is tegen ons gewone burgers. Ik weiger dat te geloven.
Lieve mensen, we leven in een ingewikkelde tijd, waarin eens te meer duidelijk wordt, dat er geen pasklare antwoorden zijn voor nieuwe problemen. Of sterker, we zijn niet geholpen met mensen die beweren pasklare antwoorden te hebben op de aanwezige problemen. Zeker niet als die oplossingen exclusief zijn en niet voor iedereen beschikbaar.

In onze christelijke traditie werd heel divers omgegaan met nieuwe problemen. We zien in de verhalen hoe Jezus zich afzet tegen Joodse leiders die hun eigen hachje belangrijker lijken te vinden en voorzichtig omgaan met de Romeinse heersers. We zien Mozes die bevrijdend op weg gaat met een groep slaven, net bevrijd uit Egypte. Waar ze heengingen wisten ze amper. Ergens was er de hoop op die God die bevrijdde, die geen offers vroeg om zichzelf te verrijken, maar die de mensen vrijheid gunde.
Het is niet goed om ons door angst te laten regeren. Noch angst voor het virus, noch angst voor een complot dat ons een virus aanpraat. Angst verlamt ons bestaan.
Velen van ons hebben genoeg angst voor verlies aan economische zekerheid, gezondheid, vrijheid, liefde. Het is ook lastig wanneer we de overheid niet als een betrouwbare bron van informatie zien. Ik ben zelf geloof ik niet zo bang voor onze overheid als een hele groep mensen die dat wel lijkt te zijn, maar als je nu in Wit-Rusland leeft, waar de overheid echt onbetrouwbaar is, dan is het een terechte angst. Onze angst voor de overheid is volgens mij niet gestoeld op het feit dat we letterlijk klappen zullen krijgen zoals in Wit-Rusland. Vaak komt die angst voort uit een verlangen om liefde te ontvangen, gezien te worden, ertoe te doen. En dan blijft het belangrijk elkaar te blijven voeden, lief te hebben, vriendschap te delen. De liefde te leven, te geloven en vertrouwen dat u, jij en ik ertoe doen, mens mogen zijn, omdat God ons gewild heeft. En verder staan we met lege handen…
Laten we blijven uitzien naar morgen, naar een toekomst zoals God die ons belooft, voorhoudt, toewenst. Niet een lege huls, maar omdat we geloven dat God tegen alle verstand en beter weten in, een liefdevolle God is die niet loslaat wat zijn hand ooit begon!
Lezend de verhalen en misschien wel zingend dit lied, dat ooit als hoopvolle tekst is geschreven nadat honderden mensen omkwamen bij het zinken van een ferry, de Estonia.
Gert Landman maakte er een hoopvolle Nederlandse tekst op:

Straks bijeen, als de dreiging voorbij is.
Straks bijeen, het verdriet van de baan.
Weer bijeen, zonder afstand te houden,
opgetogen: de morgen breekt aan.

Samen zullen we danken en zingen.
Samen breken we brood, delen wijn.
Wij omhelzen elkaar weer met vrede:
een gebaar dat bijzonder zal zijn.

En we steunen elkaar en beloven,
na het leed dat we hebben doorstaan,
dat wij zien wat het nieuwe betekent
en daar zinvol mee om zullen gaan.

En ik hoop dat we zullen ervaren,
In geloof dat de liefde ons leidt:
Voor elkaar en voor moeder aarde
goed te zorgen nu en altijd.

Noorse tekst: Hans-Olav Moerk
Engelse vertaling en muziek: John Bell, Iona Community
Nederlandse vertaling: Gert Landman


Peter Breure
terug
 
 
Wijde kerk
 
.

 
Facebook

IK4Youth

meer
 
CONTACT
Als u vragen, opmerkingen of kopij heeft, kunt u mailen naar 
info@ichthuskerk-voorthuizen.nl,
 
Foto's op de website
Er kunnen foto's op de website worden gepubliceerd, waarop u duidelijk herkenbaar bent. Indien u daartegen bezwaar heeft, kunt u dat melden via info@ichthuskerk-voorthuizen.nl, waarna de desbetreffende foto zal worden verwijderd.
 
 
Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.